|
|
|
Claude Monet - Japanese Footbridge,
Claude Monet begon de lelievijver in zijn tuin in Giverny te schilderen terwijl hij zijn "Rouen Cathedral" serie aan het afronden was.
In de laatste decennia van zijn leven werd, zijn geprezen waterrijke tuin, zijn meest belangrijke en uiteindelijk enige onderwerp.
Kort nadat Monet in Giverny is gaan wonen, begon hij met het aanleggen van zijn waterrijke tuin en schreef hij de lokale instellingen om water om te leiden van een rivier vlakbij zijn huis naar zijn tuin.
Monet hercreëerde het landschap in zijn tuin met hetzelfde creatieve inzicht als die hij op zijn schilderijen toepaste, daarna gebruikte hij dit als zijn creatieve focus.
Het wateroppervlak, zoals de atmosferische omgeving die Monet schilderde rondom de Kathedralen en andere onderwerpen, verbinden zijn werken.
De lucht is inmiddels al verdwenen van dit schilderij: het weelderige bladerdak reikt tot de horizon en ruimte word doorbroken door de decoratieve boog van de brug.
Monet legde de indruk op, de fysieke kwaliteiten van zijn schilder materialen en op het landschap dat hij afbeeldde.
In latere "Lilypond" schilderijen, zal nog meer van de omgeving verdwijnen, alleen het wateroppervlak wordt nog geschilderd over het gehele doek.
Drijvende lelie bladeren en gespiegelde reflecties hebben een gelijkwaardige betekenis, vervagend niveau tussen vaste objecten en lichteffecten.
Monet was altijd al geïnteresseerd in weerspiegelingen.
Het zien van de vervorming van objecten was voor Monet de natuurlijke gelijkheid ten aanzien van zijn eigen gebroken schilderwerk.
|
|
